Babyshower / crowdfunding

In april krijgt mijn zusje (27) haar eerste kindje. Een meisje. Als een soort crowdfund-actie verrasten haar vriendinnen haar met een babyshower. Ze wist van niets.

“Ik wil echt al heel erg lang een keer bij dat restaurant eten”, zei haar vriend op weg naar De Hommel. ”Ah, wat gênant”, reageerde mijn zus. “Er staan allemaal mensen voor een feestje. Komen wij daar aan.”

[momentje stilte]

“Hè?? Maar die ken ik… En die ken ik, en die!”

Ze gaat naar huis met tassen vol luiers, sokjes, laarsjes, shirtjes en een triptrapstoel.

En vier heliumballonnen, die niet meer zweven.

24

02 2014

Specialiteit

Een “Madelijntje” is volgens mijn eindredacteur tegenwoordig een vaste term op de redactie voor feelgood-verhalen op NOS.nl.
……….
Die reputatie ontstond vermoedelijk door dit ‘Kerstverhaal’:
…………..
feelgood2

18

02 2014

Sport

Mensen die van nature sportief zijn. Begeesterd met spelinzicht. Atletisch gebouwd. Gevoel voor de bal.

Ik behoor niet tot dat slag.

Als ik eerlijk ben, werd ik vroeger tijdens de gym als laatste gekozen. Tenzij ze een kleine teamgenoot moesten hebben. Beetje bang voor de bal, motorisch niet briljant en ik vond niks echt leuk.

Mijn ouders stuurden me naar hockey. “Dat wilde je zelf”, zegt mijn moeder tegenwoordig. “Telkens als je vader op het veld stond, riep jij: ‘Hokje! Hokje!’ We ontdekten pas later dat het je om het hek om het veld ging. Niet de sport.”

Toch leek een teamsport ze een verstandige zet, voor later in ieder geval – dan maak je snel vrienden was de gedachte – dus werd ik als benjamin ingelijfd bij de hockeyclub. Dat is nooit wat geworden.  Ik kon wel rennen, maar niks met een stick. Om zo min mogelijk schade aan te richten zette de coach me in de spits, maar daar kreeg ik het voor elkaar om zelf al rennend op een keeper te knallen – zonder bal. Die rolde nog net rechts van de goal over de achterste lijn.

Enfin.

Ik heb me herpakt. Sinds een klein jaar ren ik twee of drie keer per week een rondje door het Vondelpark. Niet dat ik er echt wat van merk: het maakt me niet dunner, maar het voelt wel nuttig. Radio aan, en daar gaan we.

En ik heb een clubje vriendinnen (toch gelukt, zonder teamsport), en die zijn wel vrij sportief. Eentje liet zich vorig jaar voor haar bruiloft klaarstomen door een personal trainer.

Diezelfde trainer werpt zich nu op als onze bootcampinstructeur. Kikkersprongen, lunges, rondjes rennen, opdrukken, AMRAP (as many rounds as possible), de Spiderman, enzovoort. Een uur lang. Donderdag was de eerste keer, twee dagen geleden dus. En de kenners weten: twee dagen na een sportieve inspanning begint de spierpijn pas écht. Op Wikipedia hebben ze het over een ‘microtrauma’, nou, dat geloof ik graag. Man, wat doet het zeer. Mijn buik. Mijn billen. Mijn benen. Alles. Ik loop zo langzaam als een 85-jarig omaatje op krukken, of een waggelende pinguïn. Het schijnt allemaal over te gaan, maar dat moet ik nog zien.

Mooi vind ik wel dat ik nu ook ongebreideld kan zeuren over die spierpijn. Hoor ik er alsnog een beetje bij. Waarvan akte.

08

02 2014

Joyce en Zeno

Laatste passessie

De dag

 

06

02 2014

Gaskachel

Gekke dag. Mijn haar is voor een deel verschroeid. Dat kwam zo: het gas in de straat was afgesloten en toen deed mijn kachel het niet meer. Zie een gaskachel maar weer eens aan de praat te krijgen, dat is heel lastig. Dus ik druk op die knopjes, en ik druk en ik druk, en BAM: steekvlam. Maar dat-ie het toen weer deed, ho maar. Ik gaf het op en ging weg. Tijdens het boodschappen doen constateerde ik dat mijn haar een beetje verschroeid is.

Een afspraak bij de kapper is gemaakt.

(Twee vriendelijke bouwvakkers hebben de kachel weer aan weten te zwengelen. Dat dan weer wel.)

28

01 2014

Sorry, meneer Van Neerven

Ik ga een belofte nakomen.

Het was 1999. Ik zat in de derde van de middelbare school en goody-goody die ik was, had nog nooit een leraar mij de klas uitgezet. Ik bleef onder de radar.

Maar met huiswerk maken nam ik het niet zo nauw. Meneer Van Neerven was onze leraar Nederlands en marcheerde die ochtend door de klas, terwijl hij ieders huiswerk controleerde. “Wie het niet heeft gemaakt, hoef ik niet meer te zien. Ik meen het!”, gromde hij. “Jij eruit! En jij eruit! En jij! Weg!”

Ik ging rechtop zitten. “Ja, maar meneer Van Neerven”, zei ik. “Meneer, weet u wat het is. Laten we het op een akkoordje gooien. Ik word beroemd later. Ik ga u in een interview noemen. Dat u de beste leraar Nederlands ooit was.”

Hij vond het een prima plan. Tot mijn verbazing.

Maar ja. We zijn 15 jaar verder, en ik ben niet beroemd. En ik heb meneer Van Neerven nooit ergens genoemd.

“Pech gehad”, zei iemand aan wie ik dat vertelde. “Je gaat het maar rechtzetten.”
“Op mijn blog?”
“Maakt niet uit waar je het doet. Beloofd is beloofd.”

Bij deze wil ik het een soort van goedmaken.

Sorry, meneer Van Neerven. De beste leraar Nederlands ooit.

19

01 2014

Muts

Mijn oom en tante hebben me een wintermuts cadeau gedaan. Hij doet me ergens in de verte aan die opgepoetste fresco in Spanje denken…

Elderly woman destroys 19th-century fresco with DIY restoration

Foto: gawker.com

13

01 2014

Vrouwtje

Treinchaos door een verwarde man op een spoorbrug in Hilversum. Ik naar die brug voor een foto voor NOS.nl. Agent schrijft stante pede al mijn gegevens op. “NOS?”, vraagt ie. “Eh… is dat dan landelijk?” M’n beroep moest-ie ook weten. “Redacteur? Oh, je bedoelt redactrice. Ja, je bent toch een vrouwtje? Oh. Is dat denigrerend?”

19

12 2013

Metaalmoeheid – een advies

Dus ik spring gisterochtend op mijn fiets, op weg naar het station. En onderweg denk ik: Hm. Hmmmm. Volgens mij stond dat stuur eerst niet zo ver naar voren. En even later denk ik: WTF. Die fiets lijkt een beetje te veren. Deed-ie dat eerst ook? Dus ik begin aan een onderzoek. De voorband? Nee. De achterband? Nee. OH WACHT EENS EVEN DE MIDDENSTANG IS GEBROKEN VOLGENS MIJ IS DAT BEST EEN CRUCIAAL ONDERDEEL VAN EEN FIETS. Vanochtend stante pede een nieuwe gekocht, want al ga ik failliet aan mijn verhuizing, ik heb een tweewieler nodig. De moraal van dit verhaal? Koop nooit, nimmer, niemals een fiets via Marktplaats. ‘Metaalmoeheid’. Who knew.

04

10 2013

Lief en leed

Deze zoekende man stelt maar één eis.

Gezien in NRC Next op 26-8-2013

27

08 2013